Występuje w 1 słowniku

ruńże

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

Forma trybu rozkazującego czasownika „runić”, 2. osoba liczby pojedynczej, aspekt niedokonany.

Strona dla tego słowa już istnieje, ale redakcja nie opublikowała jeszcze opracowania.

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Odmiana obejmuje 57 form tego słowa.

RUNĄĆ

ruńżeForma trybu rozkazującego czasownika „runąć”, 2. osoba liczby pojedynczej, aspekt dokonany.

Tryb rozkazujący

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Podstawowywezwanie / polecenie-ruń-ruńmyruńcie-

Tryb rozkazujący z -że/-ż

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Z -że / -żmocniejsze wezwanie-ruńżeobecna forma-ruńmyżruńcież-

Formy nieosobowe

FormaForma
Bezokolicznikco robić?runąć
Imiesłów przysłówkowy uprzednizrobiwszyrunąwszy
Forma bezosobowazrobionorunięto

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.

Zobacz, w jakich słowach występuje: ruńże

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

0 znaków

0 opublikowanych komentarzy

Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.