Występuje w 1 słowniku

klątwa

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

Forma rzeczownika „klątwa”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.

KLĄTWA

  1. Kara religijna polegająca na oficjalnym wyłączeniu kogoś ze wspólnoty wierzących, zwłaszcza w Kościele katolickim; ekskomunika. Przykładem jest klątwa papieska nakładana na buntowniczego władcę.

  2. Wypowiedzenie złych życzeń wobec kogoś lub zaklęcie mające sprowadzić na niego nieszczęście; także nadprzyrodzona śiła będąca skutkiem takich życzeń i długotrwale negatywnie wpływająca na czyjeś życie. Przykładem jest klątwa rzucona na cały ród. Może być rozumiana jako obciążenie w czyimś życiu i przyczyna nieszczęść; bywa też określana jako zaklęcie, którym czyni śę zło.

  3. Dawniej: przeklinanie, czyli złorzeczenie i wykrzykiwanie złych słów.

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Odmiana obejmuje 10 form tego słowa.

KLĄTWA

klątwaForma rzeczownika „klątwa”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.

Zobacz, w jakich słowach występuje: klątwa

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

0 znaków

0 opublikowanych komentarzy

Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.